hand
lýsingarorð hand-bær
sem er tiltækur, við höndina
- hann hafði rauðan penna handbæran við lesturinn
handbært fé
Samheiti
Beyging
‑bær ‑bært miðstig ‑bærari efsta stig ‑bærastur beygist eins og bær
kk.kvk.hk.
nf.handbær handbær handbært
þf.handbæran handbæra handbært
þgf.handbærum handbærri handbæru
ef.handbærs handbærrar handbærs
nf.handbærir handbærar handbær
þf.handbæra handbærar handbær
þgf.handbærum
ef.handbærra
nf.handbæri handbæra handbæra
aukaföllhandbæra handbæru handbæra
öll föllhandbæru
öll föllhandbærari handbærari handbærara
öll föllhandbærari
kk.kvk.hk.
nf.handbærastur handbærust handbærast
þf.handbærastan handbærasta handbærast
þgf.handbærustum handbærastri handbærustu
ef.handbærasts handbærastrar handbærasts
nf.handbærastir handbærastar handbærust
þf.handbærasta handbærastar handbærust
þgf.handbærustum
ef.handbærastra
nf.handbærasti handbærasta handbærasta
aukaföllhandbærasta handbærustu handbærasta
öll föllhandbærustu