harmón
sagnorð harmón-era óformlegt, ekki fullviðurkennt mál
vera í samhljóman (við e-ð)
- litirnir í stofunni harmónera skemmtilega
Beyging
harmón
framsöguhátturviðtengingarháttur
nútíðþátíðnútíðþátíð
égharmónera harmóneraði égharmóneri harmóneraði
þúharmónerar harmóneraðir þúharmónerir harmóneraðir
húnharmónerar harmóneraði húnharmóneri harmóneraði
viðharmónerum harmóneruðum viðharmónerum harmóneruðum
þiðharmónerið harmóneruðuð þiðharmónerið harmóneruðuð
þauharmónera harmóneruðu þauharmóneri harmóneruðu
| nafnháttur | harmón |
|---|---|
| sagnbót | harmón |
| boðháttur eintölu | harmón |
| boðháttur fleirtölu | harmón |
| stýfður boðháttur | harmón |
| lýsingarháttur nútíðar | harmón |
kk.kvk.hk.
nf.harmóneraður harmóneruð harmónerað
þf.harmóneraðan harmóneraða harmónerað
þgf.harmóneruðum harmóneraðri harmóneruðu
ef.harmóneraðs harmóneraðrar harmóneraðs
nf.harmóneraðir harmóneraðar harmóneruð
þf.harmóneraða harmóneraðar harmóneruð
þgf.harmóneruðum
ef.harmóneraðra
framsöguhátturviðtengingarháttur
nútíðþátíðnútíðþátíð
égharmónerast harmóneraðist égharmónerist harmóneraðist
þúharmónerast harmóneraðist þúharmónerist harmóneraðist
húnharmónerast harmóneraðist húnharmónerist harmóneraðist
viðharmónerumst harmóneruðumst viðharmónerumst harmóneruðumst
þiðharmónerist harmóneruðust þiðharmónerist harmóneruðust
þauharmónerast harmóneruðust þauharmónerist harmóneruðust
| nafnháttur | harmón |
|---|---|
| sagnbót | harmón |