heiðra
sagnorð með þolfalli
gera (e-m) heiður, sýna (e-m) heiður eða virðingu
- haldin var samkoma til að heiðra minningu skáldsins
- hann var heiðraður fyrir framlag sitt til líknarmála
- hún var beðin að heiðra samkvæmið með návist sinni
Tengd orð
Beyging
heiðraði heiðrað
framsöguhátturviðtengingarháttur
nútíðþátíðnútíðþátíð
égheiðraheiðraðiégheiðriheiðraði
þúheiðrarheiðraðirþúheiðrirheiðraðir
húnheiðrarheiðraðihúnheiðriheiðraði
viðheiðrumheiðruðumviðheiðrumheiðruðum
þiðheiðriðheiðruðuðþiðheiðriðheiðruðuð
þauheiðraheiðruðuþauheiðriheiðruðu
| nafnháttur | heiðra |
|---|---|
| sagnbót | heiðrað |
| boðháttur eintölu | heiðraðu |
| boðháttur fleirtölu | heiðrið |
| stýfður boðháttur | heiðra |
| lýsingarháttur nútíðar | heiðrandi |
kk.kvk.hk.
nf.heiðraðurheiðruðheiðrað
þf.heiðraðanheiðraðaheiðrað
þgf.heiðruðumheiðraðriheiðruðu
ef.heiðraðsheiðraðrarheiðraðs
nf.heiðraðirheiðraðarheiðruð
þf.heiðraðaheiðraðarheiðruð
þgf.heiðruðum
ef.heiðraðra
framsöguhátturviðtengingarháttur
nútíðþátíðnútíðþátíð
þúheiðrarðuheiðraðirðuþúheiðrirðuheiðraðirðu
þiðheiðriðiheiðruðuðiþiðheiðriðiheiðruðuði