heila
nafnorð, karlkyn
heila-dauði
það þegar heilinn hættir að starfa
Beyging
eignarfall eintölu ‑dauða beygist eins og dauði
eintala
án greinismeð greini
nf.heiladauði heiladauðinn
þf.heiladauða heiladauðann
þgf.heiladauða heiladauðanum
ef.heiladauða heiladauðans