heil brigður
lýsingarorð heil-brigður
andlega og líkamlega hraustur, sjúkdómalaus, heill heilsu
- hún eignaðist heilbrigt barn
heilbrigð skynsemi
Andheiti
Skyld orð
Tengd orð
Beyging
heil
kk.kvk.hk.
nf.heilbrigður heilbrigð heilbrigt
þf.heilbrigðan heilbrigða heilbrigt
þgf.heilbrigðum heilbrigðri heilbrigðu
ef.heilbrigðs heilbrigðrar heilbrigðs
nf.heilbrigðir heilbrigðar heilbrigð
þf.heilbrigða heilbrigðar heilbrigð
þgf.heilbrigðum
ef.heilbrigðra
nf.heilbrigði heilbrigða heilbrigða
aukaföllheilbrigða heilbrigðu heilbrigða
öll föllheilbrigðu
öll föllheilbrigðari heilbrigðari heilbrigðara
öll föllheilbrigðari
kk.kvk.hk.
nf.heilbrigðastur heilbrigðust heilbrigðast
þf.heilbrigðastan heilbrigðasta heilbrigðast
þgf.heilbrigðustum heilbrigðastri heilbrigðustu
ef.heilbrigðasts heilbrigðastrar heilbrigðasts
nf.heilbrigðastir heilbrigðastar heilbrigðust
þf.heilbrigðasta heilbrigðastar heilbrigðust
þgf.heilbrigðustum
ef.heilbrigðastra
nf.heilbrigðasti heilbrigðasta heilbrigðasta
aukaföllheilbrigðasta heilbrigðustu heilbrigðasta
öll föllheilbrigðustu