heil
lýsingarorð heil-stæður
sem varðar heildina, heildstæður
Beyging
‑stæð ‑stætt miðstig ‑stæðari efsta stig ‑stæðastur beygist eins og stæður
kk.kvk.hk.
nf.heilstæður heilstæð heilstætt
þf.heilstæðan heilstæða heilstætt
þgf.heilstæðum heilstæðri heilstæðu
ef.heilstæðs heilstæðrar heilstæðs
nf.heilstæðir heilstæðar heilstæð
þf.heilstæða heilstæðar heilstæð
þgf.heilstæðum
ef.heilstæðra
nf.heilstæði heilstæða heilstæða
aukaföllheilstæða heilstæðu heilstæða
öll föllheilstæðu
öll föllheilstæðari heilstæðari heilstæðara
öll föllheilstæðari
kk.kvk.hk.
nf.heilstæðastur heilstæðust heilstæðast
þf.heilstæðastan heilstæðasta heilstæðast
þgf.heilstæðustum heilstæðastri heilstæðustu
ef.heilstæðasts heilstæðastrar heilstæðasts
nf.heilstæðastir heilstæðastar heilstæðust
þf.heilstæðasta heilstæðastar heilstæðust
þgf.heilstæðustum
ef.heilstæðastra
nf.heilstæðasti heilstæðasta heilstæðasta
aukaföllheilstæðasta heilstæðustu heilstæðasta
öll föllheilstæðustu