heita

Merkingar

1. 1.

   bera tiltekið nafn

   • hvað heitir hún?
   • fjallið heitir Esja
   • hún hét réttu nafni Sif
2. 2.

   þgf. þgf.með þágufalli og þágufalli lofa (e-u) hátíðlega

   • ég heiti þér þessu
   • hann hét því að skila aftur peningunum
3. 3.

   • heita á Óðin

     biðja til Óðins, ákalla Óðin (sér til hjálpar)

     • þeir hétu á dýrlinginn að koma sér til bjargar
4. 4.

   • frumlag í þgf.frumlag í þágufalli ferðinni er heitið til borgarinnar

     borgin er takmark ferðarinnar

     • hvert er ferðinni heitið?
5. 5.

   • láta þetta gott heita

     láta það nægja, vera sáttur við þetta

     • ég þagði og lét þetta gott heita

   • það á að heita svo

     það er svo í orði kveðnu

     • það á að heita svo að göturnar séu sópaðar

   • það má heita svo

     það er næstum þannig

     • það mátti heita fullvíst að hann væri með peningana

   • það getur ekki heitið

     það er ekki hægt að halda því fram (að svo sé)

     • það getur ekki heitið að komið hafi full dagsbirta í dag

   • það er ekkert sem heitir

     það þýðir ekkert annað

     • þú verður að skila ritgerðinni, það er ekkert sem heitir

   • þetta á að heita sparnaður

     þetta á að vera sparnaður (en er það í raun ekki)

     • hún á að heita lærður kokkur
     • herbergið átti að heita með sjónvarpi en það sást hvergi