helga
sagnorð
Merkingar
- 1.
með þolfalli og þágufalli eyða starfskröftum sínum í (e-ð), verja lífi sínu, tímanum (til e-s)
helga sig ritstörfum
- hann helgaði sig baráttunni fyrir réttindum blökkumanna
helga líf sitt hjálparstarfi
- ég helga alla eftirmiðdaga æfingum á píanóið
- 2.
með þágufalli og þolfalli taka (e-ð) fyrir sjálfan sig
helga sér ákveðið sæti
- hann helgaði sér horn í garðinum fyrir rabarbarann
- kisan er búin að helga sér besta stólinn í stofunni
- 3.
með þolfalli og þágufalli tileinka (e-m) (e-ð), eigna (e-m) (e-ð)
- kirkjan er helguð dýrlingi sjómanna
sjá helgast
Beyging
helgaði helgað
framsöguhátturviðtengingarháttur
nútíðþátíðnútíðþátíð
éghelgahelgaðiéghelgihelgaði
þúhelgarhelgaðirþúhelgirhelgaðir
húnhelgarhelgaðihúnhelgihelgaði
viðhelgumhelguðumviðhelgumhelguðum
þiðhelgiðhelguðuðþiðhelgiðhelguðuð
þauhelgahelguðuþauhelgihelguðu
| nafnháttur | helga |
|---|---|
| sagnbót | helgað |
| boðháttur eintölu | helgaðu |
| boðháttur fleirtölu | helgið |
| stýfður boðháttur | helga |
| lýsingarháttur nútíðar | helgandi |
kk.kvk.hk.
nf.helgaðurhelguðhelgað
þf.helgaðanhelgaðahelgað
þgf.helguðumhelgaðrihelguðu
ef.helgaðshelgaðrarhelgaðs
nf.helgaðirhelgaðarhelguð
þf.helgaðahelgaðarhelguð
þgf.helguðum
ef.helgaðra
framsöguhátturviðtengingarháttur
nútíðþátíðnútíðþátíð
éghelgasthelgaðistéghelgisthelgaðist
þúhelgasthelgaðistþúhelgisthelgaðist
húnhelgasthelgaðisthúnhelgisthelgaðist
viðhelgumsthelguðumstviðhelgumsthelguðumst
þiðhelgisthelguðustþiðhelgisthelguðust
þauhelgasthelguðustþauhelgisthelguðust
| nafnháttur | helgast |
|---|---|
| sagnbót | helgast |
framsöguhátturviðtengingarháttur
nútíðþátíðnútíðþátíð
þúhelgastuhelgaðistuþúhelgistuhelgaðistu
framsöguhátturviðtengingarháttur
nútíðþátíðnútíðþátíð
þúhelgarðuhelgaðirðuþúhelgirðuhelgaðirðu
þiðhelgiðihelguðuðiþiðhelgiðihelguðuði