hella
sagnorð
sjá einnig hella 1 nafnorð, kvenkyn, hella 2 nafnorð, kvenkyn
Merkingar
- 1.
með þágufalli láta (e-ð) renna úr (íláti) á e-n stað
- ég hellti vatni á gólfið
- þau helltu bjórnum í glösin
hella vökvanum niður
- lögreglan hellti niður ólöglegu áfengi
hella (þessu) niður
missa vökva niður
- börnin eru alltaf að hella niður
hella í sig
drekka hratt
- hún hellti í sig fjórum vínglösum
- 2.
hella upp á
búa til kaffi
- hefur einhver hellt upp á?
hella upp á kaffi
búa til kaffi
- ég ætla að hella upp á kaffi
- 3.
með þágufalli hella sér yfir hana
skamma hana ákaft, láta í ljós mikla reiði við hana
- mamma hellti sér yfir bankastjórann
Orðasambönd
hella úr skálum reiði sinnar
láta í ljós reiði sína, ausa út reiði sinni
sjá hellast
Beyging
hellti hellt
framsöguhátturviðtengingarháttur
nútíðþátíðnútíðþátíð
éghellihelltiéghellihellti
þúhellirhelltirþúhellirhelltir
húnhellirhelltihúnhellihellti
viðhellumhelltumviðhellumhelltum
þiðhelliðhelltuðþiðhelliðhelltuð
þauhellahelltuþauhellihelltu
þaðhellirhelltiþaðhellihellti
| nafnháttur | hella |
|---|---|
| sagnbót | hellt |
| boðháttur eintölu | helltu |
| boðháttur fleirtölu | hellið |
| stýfður boðháttur | hell |
| lýsingarháttur nútíðar | hellandi |
kk.kvk.hk.
nf.hellturhellthellt
þf.helltanhelltahellt
þgf.helltumhelltrihelltu
ef.helltshelltrarhellts
nf.helltirhelltarhellt
þf.helltahelltarhellt
þgf.helltum
ef.helltra
framsöguhátturviðtengingarháttur
nútíðþátíðnútíðþátíð
éghellisthelltistéghellisthelltist
þúhellisthelltistþúhellisthelltist
húnhellisthelltisthúnhellisthelltist
viðhellumsthelltumstviðhellumsthelltumst
þiðhellisthelltustþiðhellisthelltust
þauhellasthelltustþauhellisthelltust
þaðhellisthelltistþaðhellisthelltist
| nafnháttur | hellast |
|---|---|
| sagnbót | hellst |
framsöguhátturviðtengingarháttur
nútíðþátíðnútíðþátíð
þúhellistuhelltistuþúhellistuhelltistu
framsöguhátturviðtengingarháttur
nútíðþátíðnútíðþátíð
þúhellirðuhelltirðuþúhellirðuhelltirðu
þiðhelliðihelltuðiþiðhelliðihelltuði