hemja
sagnorð með þolfalli
sjá einnig hemja nafnorð, kvenkyn
hafa stjórn á (e-u), ráða við (e-ð)
- slökkviliðinu tókst að hemja eldinn
- hann gat ekki lengur hamið reiði sína
- hann hemur ekki seglið í þessu veðri
- hana langaði í matinn en reyndi að hemja sig
Beyging
hamdi hamið
framsöguhátturviðtengingarháttur
nútíðþátíðnútíðþátíð
éghemhamdiéghemjihemdi
þúhemurhamdirþúhemjirhemdir
húnhemurhamdihúnhemjihemdi
viðhemjumhömdumviðhemjumhemdum
þiðhemjiðhömduðþiðhemjiðhemduð
þauhemjahömduþauhemjihemdu
| nafnháttur | hemja |
|---|---|
| sagnbót | hamið |
| boðháttur eintölu | hemdu |
| boðháttur fleirtölu | hemjið |
| stýfður boðháttur | hem |
| lýsingarháttur nútíðar | hemjandi |
kk.kvk.hk.
nf.haminnhaminhamið
þf.haminnhamdahamið
þgf.hömdumhaminnihömdu
ef.haminshaminnarhamins
nf.hamdirhamdarhamin
þf.hamdahamdarhamin
þgf.hömdum
ef.haminna
framsöguhátturviðtengingarháttur
nútíðþátíðnútíðþátíð
éghemsthamdistéghemjisthemdist
þúhemsthamdistþúhemjisthemdist
húnhemsthamdisthúnhemjisthemdist
viðhemjumsthömdumstviðhemjumsthemdumst
þiðhemjisthömdustþiðhemjisthemdust
þauhemjasthömdustþauhemjisthemdust
| nafnháttur | hemjast |
|---|---|
| sagnbót | hamist |
framsöguhátturviðtengingarháttur
nútíðþátíðnútíðþátíð
þúhemstuhamdistuþúhemjistuhemdistu
framsöguhátturviðtengingarháttur
nútíðþátíðnútíðþátíð
þúhemurðuhamdirðuþúhemjirðuhemdirðu
þiðhemjiðihömduðiþiðhemjiðihemduði