henta
sagnorð með þágufalli
vera hentugt, þægilegt (fyrir e-n), hæfa (e-m)
- þetta starf hentaði honum ekki
- bíllinn hentar fjölskyldunni ágætlega
- létt föt henta vel í heitu veðri
það hentar mér að búa hér
- það hentar mér betur að koma á morgun
Beyging
hentaði hentað
framsöguhátturviðtengingarháttur
nútíðþátíðnútíðþátíð
éghentahentaðiéghentihentaði
þúhentarhentaðirþúhentirhentaðir
húnhentarhentaðihúnhentihentaði
viðhentumhentuðumviðhentumhentuðum
þiðhentiðhentuðuðþiðhentiðhentuðuð
þauhentahentuðuþauhentihentuðu
mérhentarhentaðimérhentihentaði
| nafnháttur | henta |
|---|---|
| sagnbót | hentað |