her leiða
sagnorð her-leiða með þolfalli
flytja (e-n) á brott með hervaldi
Beyging
‑leiddi ‑leitt beygist eins og leiða
framsöguhátturviðtengingarháttur
nútíðþátíðnútíðþátíð
égherleiði herleiddi égherleiði herleiddi
þúherleiðir herleiddir þúherleiðir herleiddir
húnherleiðir herleiddi húnherleiði herleiddi
viðherleiðum herleiddum viðherleiðum herleiddum
þiðherleiðið herleidduð þiðherleiðið herleidduð
þauherleiða herleiddu þauherleiði herleiddu
| nafnháttur | her |
|---|---|
| sagnbót | her |
| boðháttur eintölu | her |
| boðháttur fleirtölu | her |
| stýfður boðháttur | her |
| lýsingarháttur nútíðar | her |
kk.kvk.hk.
nf.herleiddur herleidd herleitt
þf.herleiddan herleidda herleitt
þgf.herleiddum herleiddri herleiddu
ef.herleidds herleiddrar herleidds
nf.herleiddir herleiddar herleidd
þf.herleidda herleiddar herleidd
þgf.herleiddum
ef.herleiddra
framsöguhátturviðtengingarháttur
nútíðþátíðnútíðþátíð
þúherleiðirðu herleiddirðu þúherleiðirðu herleiddirðu
þiðherleiðiði herleidduði þiðherleiðiði herleidduði