heyr andi
nafnorð, karlkyn
heyr-andi
sá eða sú sem heyrir
lýsa þessu yfir í heyranda hljóði
svo að viðstaddir heyri
oft er í holti heyrandi nær
það er oft einhver sem heyrir það sem sagt er
sjá heyra
Andheiti
- heyrnarlausir
Tengd orð
Beyging
eignarfall eintölu heyr
eintalafleirtala
án greinismeð greinián greinismeð greini
nf.heyrandi heyrandinn nf.heyrendur heyrendurnir
þf.heyranda heyrandann þf.heyrendur heyrendurna
þgf.heyranda heyrandanum þgf.heyrendum heyrendunum
ef.heyranda heyrandans ef.heyrenda heyrendanna