hleypa
sagnorð með þágufalli
Merkingar
- 1.
leyfa (e-m) að komast (eitthvert)
- hún hleypti okkur inn í húsið
- bíógestunum var hleypt út
- 2.
láta (hest) hlaupa
- hann hleypti hestinum
- 3.
hleypa í sig hörku
herða sjálfan sig, gera sig harðan
hleypa í sig kjarki
sýna kjark, sýna dugnað
- 4.
hleypa af
taka í gikkinn, skjóta af byssu
- hún hleypti þremur skotum af byssunni
- hann miðaði á hana byssunni en hleypti ekki af
- 5.
hleypa til
sleppa hrútum til ánna til mökunar um fengitímann
- 6.
hleypa upp verðinu
hækka verðið
- það er eins og búðirnar hleypi verðinu upp vísvitandi
Orðasambönd
hleypa fyrirtækinu af stokkunum
koma því í gang, starta því
Beyging
hleypti hleypt
framsöguhátturviðtengingarháttur
nútíðþátíðnútíðþátíð
éghleypihleyptiéghleypihleypti
þúhleypirhleyptirþúhleypirhleyptir
húnhleypirhleyptihúnhleypihleypti
viðhleypumhleyptumviðhleypumhleyptum
þiðhleypiðhleyptuðþiðhleypiðhleyptuð
þauhleypahleyptuþauhleypihleyptu
það, mérhleypirhleyptiþað, mérhleypihleypti
| nafnháttur | hleypa |
|---|---|
| sagnbót | hleypt |
| boðháttur eintölu | hleyptu |
| boðháttur fleirtölu | hleypið |
| stýfður boðháttur | hleyp |
| lýsingarháttur nútíðar | hleypandi |
kk.kvk.hk.
nf.hleypturhleypthleypt
þf.hleyptanhleyptahleypt
þgf.hleyptumhleyptrihleyptu
ef.hleyptshleyptrarhleypts
nf.hleyptirhleyptarhleypt
þf.hleyptahleyptarhleypt
þgf.hleyptum
ef.hleyptra
framsöguhátturviðtengingarháttur
nútíðþátíðnútíðþátíð
éghleypisthleyptistéghleypisthleyptist
þúhleypisthleyptistþúhleypisthleyptist
húnhleypisthleyptisthúnhleypisthleyptist
viðhleypumsthleyptumstviðhleypumsthleyptumst
þiðhleypisthleyptustþiðhleypisthleyptust
þauhleypasthleyptustþauhleypisthleyptust
| nafnháttur | hleypast |
|---|---|
| sagnbót | hleypst |
framsöguhátturviðtengingarháttur
nútíðþátíðnútíðþátíð
þúhleypirðuhleyptirðuþúhleypirðuhleyptirðu
þiðhleypiðihleyptuðiþiðhleypiðihleyptuði