hneigja
sagnorð með þolfalli
hneigja sig
beygja líkama eða hné til að votta virðingu sína
- hann hneigði sig djúpt fyrir drottningunni
hneigja höfuðið
Beyging
hneigði hneigt
framsöguhátturviðtengingarháttur
nútíðþátíðnútíðþátíð
éghneigihneigðiéghneigihneigði
þúhneigirhneigðirþúhneigirhneigðir
húnhneigirhneigðihúnhneigihneigði
viðhneigjumhneigðumviðhneigjumhneigðum
þiðhneigiðhneigðuðþiðhneigiðhneigðuð
þauhneigjahneigðuþauhneigihneigðu
| nafnháttur | hneigja |
|---|---|
| sagnbót | hneigt |
| boðháttur eintölu | hneigðu |
| boðháttur fleirtölu | hneigið |
| stýfður boðháttur | hneig |
| lýsingarháttur nútíðar | hneigjandi |
kk.kvk.hk.
nf.hneigðurhneigðhneigt
þf.hneigðanhneigðahneigt
þgf.hneigðumhneigðrihneigðu
ef.hneigðshneigðrarhneigðs
nf.hneigðirhneigðarhneigð
þf.hneigðahneigðarhneigð
þgf.hneigðum
ef.hneigðra
framsöguhátturviðtengingarháttur
nútíðþátíðnútíðþátíð
éghneigisthneigðistéghneigisthneigðist
þúhneigisthneigðistþúhneigisthneigðist
húnhneigisthneigðisthúnhneigisthneigðist
viðhneigjumsthneigðumstviðhneigjumsthneigðumst
þiðhneigisthneigðustþiðhneigisthneigðust
þauhneigjasthneigðustþauhneigisthneigðust
| nafnháttur | hneigjast |
|---|---|
| sagnbót | hneigst |
framsöguhátturviðtengingarháttur
nútíðþátíðnútíðþátíð
þúhneigistuhneigðistuþúhneigistuhneigðistu
framsöguhátturviðtengingarháttur
nútíðþátíðnútíðþátíð
þúhneigirðuhneigðirðuþúhneigirðuhneigðirðu
þiðhneigiðihneigðuðiþiðhneigiðihneigðuði