hnusa
sagnorð
þefa (af e-u), snusa
- hundurinn hnusaði af gestinum
- er þetta brunalykt? sagði hann og hnusaði út í loftið
Beyging
hnusaði hnusað
framsöguhátturviðtengingarháttur
nútíðþátíðnútíðþátíð
éghnusahnusaðiéghnusihnusaði
þúhnusarhnusaðirþúhnusirhnusaðir
húnhnusarhnusaðihúnhnusihnusaði
viðhnusumhnusuðumviðhnusumhnusuðum
þiðhnusiðhnusuðuðþiðhnusiðhnusuðuð
þauhnusahnusuðuþauhnusihnusuðu
| nafnháttur | hnusa |
|---|---|
| sagnbót | hnusað |
| boðháttur eintölu | hnusaðu |
| boðháttur fleirtölu | hnusið |
| stýfður boðháttur | hnusa |
| lýsingarháttur nútíðar | hnusandi |
kk.kvk.hk.
nf.hnusaðurhnusuðhnusað
þf.hnusaðanhnusaðahnusað
þgf.hnusuðumhnusaðrihnusuðu
ef.hnusaðshnusaðrarhnusaðs
nf.hnusaðirhnusaðarhnusuð
þf.hnusaðahnusaðarhnusuð
þgf.hnusuðum
ef.hnusaðra
framsöguhátturviðtengingarháttur
nútíðþátíðnútíðþátíð
éghnusasthnusaðistéghnusisthnusaðist
þúhnusasthnusaðistþúhnusisthnusaðist
húnhnusasthnusaðisthúnhnusisthnusaðist
viðhnusumsthnusuðumstviðhnusumsthnusuðumst
þiðhnusisthnusuðustþiðhnusisthnusuðust
þauhnusasthnusuðustþauhnusisthnusuðust
| nafnháttur | hnusast |
|---|---|
| sagnbót | hnusast |
framsöguhátturviðtengingarháttur
nútíðþátíðnútíðþátíð
þúhnusastuhnusaðistuþúhnusistuhnusaðistu
framsöguhátturviðtengingarháttur
nútíðþátíðnútíðþátíð
þúhnusarðuhnusaðirðuþúhnusirðuhnusaðirðu
þiðhnusiðihnusuðuðiþiðhnusiðihnusuðuði