hola
sagnorð
sjá einnig hola nafnorð, kvenkyn
Merkingar
- 1.
með þolfalli gera holrúm (í e-ð)
- krakkarnir holuðu innan stóran snjóskafl
- vatnið hefur holað bergið að innan
- 2.
með þágufalli hola sér niður
koma sér/e-m fyrir einhversstaðar
- hann holaði sér niður á háaloftinu hjá vinum sínum
með þágufalli hola þessu niður
koma þessu fyrir einhversstaðar
- beinunum var holað niður í kirkjugarði
Beyging
holaði holað
framsöguhátturviðtengingarháttur
nútíðþátíðnútíðþátíð
égholaholaðiégholiholaði
þúholarholaðirþúholirholaðir
húnholarholaðihúnholiholaði
viðholumholuðumviðholumholuðum
þiðholiðholuðuðþiðholiðholuðuð
þauholaholuðuþauholiholuðu
| nafnháttur | hola |
|---|---|
| sagnbót | holað |
| boðháttur eintölu | holaðu |
| boðháttur fleirtölu | holið |
| stýfður boðháttur | hola |
| lýsingarháttur nútíðar | holandi |
kk.kvk.hk.
nf.holaðurholuðholað
þf.holaðanholaðaholað
þgf.holuðumholaðriholuðu
ef.holaðsholaðrarholaðs
nf.holaðirholaðarholuð
þf.holaðaholaðarholuð
þgf.holuðum
ef.holaðra
framsöguhátturviðtengingarháttur
nútíðþátíðnútíðþátíð
égholastholaðistégholistholaðist
þúholastholaðistþúholistholaðist
húnholastholaðisthúnholistholaðist
viðholumstholuðumstviðholumstholuðumst
þiðholistholuðustþiðholistholuðust
þauholastholuðustþauholistholuðust
| nafnháttur | holast |
|---|---|
| sagnbót | holast |
framsöguhátturviðtengingarháttur
nútíðþátíðnútíðþátíð
þúholastuholaðistuþúholistuholaðistu
framsöguhátturviðtengingarháttur
nútíðþátíðnútíðþátíð
þúholarðuholaðirðuþúholirðuholaðirðu
þiðholiðiholuðuðiþiðholiðiholuðuði