hrífa
sagnorð með þolfalli
sjá einnig hrífa nafnorð, kvenkyn
Merkingar
- 1.
heilla (e-n)
- hún hreif alla með kurteisi sinni og gáfum
- listaverkin á sýningunni hrifu hann ekki
- 2.
verka (á e-ð/e-n), duga
- ráðið sem þú gafst mér hreif ágætlega
orðin hrífa á hana
- ekkert sem ég sagði virtist hrífa á yfirmanninn
- 3.
taka (e-ð/e-n)
- flóðbylgjan hrífur með sér allt lauslegt
Beyging
hríf hreif hrifum hrifið
framsöguhátturviðtengingarháttur
nútíðþátíðnútíðþátíð
éghrífhreiféghrífihrifi
þúhrífurhreifstþúhrífirhrifir
húnhrífurhreifhúnhrífihrifi
viðhrífumhrifumviðhrífumhrifum
þiðhrífiðhrifuðþiðhrífiðhrifuð
þauhrífahrifuþauhrífihrifu
| nafnháttur | hrífa |
|---|---|
| sagnbót | hrifið |
| boðháttur eintölu | hrífðu |
| boðháttur fleirtölu | hrífið |
| stýfður boðháttur | hríf |
| lýsingarháttur nútíðar | hrífandi |
kk.kvk.hk.
nf.hrifinnhrifinhrifið
þf.hrifinnhrifnahrifið
þgf.hrifnumhrifinnihrifnu
ef.hrifinshrifinnarhrifins
nf.hrifnirhrifnarhrifin
þf.hrifnahrifnarhrifin
þgf.hrifnum
ef.hrifinna
framsöguhátturviðtengingarháttur
nútíðþátíðnútíðþátíð
éghrífsthreifstéghrífisthrifist
þúhrífsthreifstþúhrífisthrifist
húnhrífsthreifsthúnhrífisthrifist
viðhrífumsthrifumstviðhrífumsthrifumst
þiðhrífisthrifustþiðhrífisthrifust
þauhrífasthrifustþauhrífisthrifust
| nafnháttur | hrífast |
|---|---|
| sagnbót | hrifist |
| boðháttur eintölu | hrífstu |
| boðháttur fleirtölu | hrífist |
framsöguhátturviðtengingarháttur
nútíðþátíðnútíðþátíð
þúhrífstuhreifstuþúhrífistuhrifistu
framsöguhátturviðtengingarháttur
nútíðþátíðnútíðþátíð
þúhrífurðuhreifstuþúhrífirðuhrifirðu
þiðhrífiðihrifuðiþiðhrífiðihrifuði