Yrða

hrífa

sagnorð með þolfalli

sjá einnig hrífa nafnorð, kvenkyn

Merkingar

  1. 1.

    heilla (e-n)

    • hún hreif alla með kurteisi sinni og gáfum
    • listaverkin á sýningunni hrifu hann ekki
  2. 2.

    verka (á e-ð/e-n), duga

    • ráðið sem þú gafst mér hreif ágætlega
    • orðin hrífa á hana

      • ekkert sem ég sagði virtist hrífa á yfirmanninn
  3. 3.

    taka (e-ð/e-n)

    • flóðbylgjan hrífur með sér allt lauslegt

sjá hrífast, hrífandi

Beyging

hríf hreif hrifum hrifið