hreiðra
sagnorð
hreiðra um sig
koma sér notalega fyrir
- þeir hreiðruðu um sig í hellisskútanum eftir bestu getu
Beyging
hreiðraði hreiðrað
framsöguhátturviðtengingarháttur
nútíðþátíðnútíðþátíð
éghreiðrahreiðraðiéghreiðrihreiðraði
þúhreiðrarhreiðraðirþúhreiðrirhreiðraðir
húnhreiðrarhreiðraðihúnhreiðrihreiðraði
viðhreiðrumhreiðruðumviðhreiðrumhreiðruðum
þiðhreiðriðhreiðruðuðþiðhreiðriðhreiðruðuð
þauhreiðrahreiðruðuþauhreiðrihreiðruðu
| nafnháttur | hreiðra |
|---|---|
| sagnbót | hreiðrað |
| boðháttur eintölu | hreiðraðu |
| boðháttur fleirtölu | hreiðrið |
| stýfður boðháttur | hreiðra |
| lýsingarháttur nútíðar | hreiðrandi |
kk.kvk.hk.
nf.hreiðraðurhreiðruðhreiðrað
þf.hreiðraðanhreiðraðahreiðrað
þgf.hreiðruðumhreiðraðrihreiðruðu
ef.hreiðraðshreiðraðrarhreiðraðs
nf.hreiðraðirhreiðraðarhreiðruð
þf.hreiðraðahreiðraðarhreiðruð
þgf.hreiðruðum
ef.hreiðraðra
framsöguhátturviðtengingarháttur
nútíðþátíðnútíðþátíð
éghreiðrasthreiðraðistéghreiðristhreiðraðist
þúhreiðrasthreiðraðistþúhreiðristhreiðraðist
húnhreiðrasthreiðraðisthúnhreiðristhreiðraðist
viðhreiðrumsthreiðruðumstviðhreiðrumsthreiðruðumst
þiðhreiðristhreiðruðustþiðhreiðristhreiðruðust
þauhreiðrasthreiðruðustþauhreiðristhreiðruðust
| nafnháttur | hreiðrast |
|---|---|
| sagnbót | hreiðrast |
framsöguhátturviðtengingarháttur
nútíðþátíðnútíðþátíð
þúhreiðrastuhreiðraðistuþúhreiðristuhreiðraðistu
framsöguhátturviðtengingarháttur
nútíðþátíðnútíðþátíð
þúhreiðrarðuhreiðraðirðuþúhreiðrirðuhreiðraðirðu
þiðhreiðriðihreiðruðuðiþiðhreiðriðihreiðruðuði