hringja
sagnorð
sjá einnig hringja nafnorð, kvenkyn
Merkingar
- 1.
með þágufalli láta bjöllu, klukku eða dyrabjöllu hljóma eða klingja
- ég hringdi dyrabjöllunni tvisvar
- 2.
nota símtæki til að komast í talsímasamband
- hún hringdi í bróður sinn
- hann hringdi á sjúkrahúsið
- ég hringi aftur eftir nokkrar mínútur
- 3.
gefa frá sér hringingu (um síma eða vekjaraklukku)
- síminn hringdi hátt
- kirkjuklukkurnar hringdu
Tengd orð
Beyging
hringdi hringt
framsöguhátturviðtengingarháttur
nútíðþátíðnútíðþátíð
éghringihringdiéghringihringdi
þúhringirhringdirþúhringirhringdir
húnhringirhringdihúnhringihringdi
viðhringjumhringdumviðhringjumhringdum
þiðhringiðhringduðþiðhringiðhringduð
þauhringjahringduþauhringihringdu
| nafnháttur | hringja |
|---|---|
| sagnbót | hringt |
| boðháttur eintölu | hringdu |
| boðháttur fleirtölu | hringið |
| stýfður boðháttur | hring |
| lýsingarháttur nútíðar | hringjandi |
kk.kvk.hk.
nf.hringdurhringdhringt
þf.hringdanhringdahringt
þgf.hringdumhringdrihringdu
ef.hringdshringdrarhringds
nf.hringdirhringdarhringd
þf.hringdahringdarhringd
þgf.hringdum
ef.hringdra
framsöguhátturviðtengingarháttur
nútíðþátíðnútíðþátíð
éghringisthringdistéghringisthringdist
þúhringisthringdistþúhringisthringdist
húnhringisthringdisthúnhringisthringdist
viðhringjumsthringdumstviðhringjumsthringdumst
þiðhringisthringdustþiðhringisthringdust
þauhringjasthringdustþauhringisthringdust
| nafnháttur | hringjast |
|---|---|
| sagnbót | hringst |
framsöguhátturviðtengingarháttur
nútíðþátíðnútíðþátíð
þúhringistuhringdistuþúhringistuhringdistu
framsöguhátturviðtengingarháttur
nútíðþátíðnútíðþátíð
þúhringirðuhringdirðuþúhringirðuhringdirðu
þiðhringiðihringduðiþiðhringiðihringduði