hrotur
nafnorð, kvenkyn
fleirtöluorð
það að hrjóta, hátt hljóð í svefni
Samheiti
- hrothljóð
Skyld orð
- svefnhljóð
Tengd orð
Beyging
eignarfall eintölu hrotu nefnifall fleirtölu hrotur eignarfall fleirtölu hrota eða hrotna
eintalafleirtala
án greinismeð greinián greinismeð greini
nf.hrotahrotannf.hroturhroturnar
þf.hrotuhrotunaþf.hroturhroturnar
þgf.hrotuhrotunniþgf.hrotumhrotunum
ef.hrotuhrotunnaref.hrota / hrotnahrotanna / hrotnanna