hugar víl
nafnorð, hvorugkyn
hugar-víl
andleg vanlíðan, óróleiki í huganum
- hún reyndi að rífa sig upp úr hugarvílinu og sjálfsvorkunninni
Samheiti
Tengd orð
Beyging
eignarfall eintölu ‑víls beygist eins og víl
eintala
án greinismeð greini
nf.hugarvíl hugarvílið
þf.hugarvíl hugarvílið
þgf.hugarvíli hugarvílinu
ef.hugarvíls hugarvílsins