hug
sagnorð hug-kvæmast frumlag í þágufalli miðmynd
detta (e-ð) í hug, fá hugmynd
- henni hugkvæmdist gott ráð
Beyging
hug
framsöguhátturviðtengingarháttur
nútíðþátíðnútíðþátíð
mérhugkvæmist hugkvæmdist mérhugkvæmist hugkvæmdist
| nafnháttur | hug |
|---|---|
| sagnbót | hug |