hundur
nafnorð, karlkyn
Merkingar
- 1.
ættkvísl dýra af hundaætt (Canidae)
- 2.
(um fólk) illmenni, óþokki
Orðasambönd
fara í hundana
sólunda lífi sínu, eyðileggja framtíð sína
það er hundur í honum
hann er fúll, í vondu skapi
allt fer í hund og kött
allt fer í uppnám
Skyld orð
Tengd orð
Beyging
eignarfall eintölu hunds nefnifall fleirtölu hundar
eintalafleirtala
án greinismeð greinián greinismeð greini
nf.hundurhundurinnnf.hundarhundarnir
þf.hundhundinnþf.hundahundana
þgf.hundihundinumþgf.hundumhundunum
ef.hundshundsinsef.hundahundanna