hverfa
sagnorð
Merkingar
- 1.
vera ekki lengur til staðar
- penninn hverfur alltaf úr vasa mínum
- bókin er horfin
- sólin hvarf bak við ský
- ég sá hana hverfa út um dyrnar
- brosið hvarf af andliti hans
- mennirnir hurfu inn í þokuna
hverfa á braut/brott
- maðurinn beið góða stund en hvarf svo á braut
hverfa af sjónarsviðinu
deyja (út)
- risaeðlurnar eru horfnar af sjónarsviðinu
hverfa eins og dögg fyrir sólu
- vonbrigði hennar hurfu eins og dögg fyrir sólu
hverfa úr augsýn
- bíllinn ók burt og hvarf úr augsýn
- lestin er horfin úr augsýn
- 2.
hverfa að
hafa ekki að neinu að hverfa
hafa ekkert til að snúa sér til, engan stað eða manneskju
- ég hafði ekki lengur að neinu að hverfa í þessari borg
- 3.
hverfa frá
hverfa frá fyrirætluninni
hætta við hana
- þeir hafa horfið frá því að gera virkjun í ánni
verða/þurfa frá að hverfa
verða að fara
- margir aðdáendur söngvarans urðu frá að hverfa vegna fjölmennis
- 4.
hverfa til
hverfa til fyrri stjórnarhátta
snúa til fyrri hátta
- við viljum ekki hverfa aftur til fortíðarinnar
- hann er horfinn til annarra starfa
sjá horfinn
Tengd orð
Beyging
hverf hvarf hurfum horfið
framsöguhátturviðtengingarháttur
nútíðþátíðnútíðþátíð
éghverfhvarféghverfihyrfi
þúhverfurhvarfstþúhverfirhyrfir
húnhverfurhvarfhúnhverfihyrfi
viðhverfumhurfumviðhverfumhyrfum
þiðhverfiðhurfuðþiðhverfiðhyrfuð
þauhverfahurfuþauhverfihyrfu
| nafnháttur | hverfa |
|---|---|
| sagnbót | horfið |
| boðháttur eintölu | hverfðu |
| boðháttur fleirtölu | hverfið |
| stýfður boðháttur | hverf |
| lýsingarháttur nútíðar | hverfandi |
kk.kvk.hk.
nf.horfinnhorfinhorfið
þf.horfinnhorfnahorfið
þgf.horfnumhorfinnihorfnu
ef.horfinshorfinnarhorfins
nf.horfnirhorfnarhorfin
þf.horfnahorfnarhorfin
þgf.horfnum
ef.horfinna
framsöguhátturviðtengingarháttur
nútíðþátíðnútíðþátíð
þúhverfurðuhvarfstuþúhverfirðuhyrfirðu
þiðhverfiðihurfuðiþiðhverfiðihyrfuði