hypja
sagnorð
hypja sig
fara burt með skömm, smánast burt
- hypjaðu þig!
- við skulum hypja okkur héðan
Beyging
hypjaði hypjað
framsöguhátturviðtengingarháttur
nútíðþátíðnútíðþátíð
éghypjahypjaðiéghypjihypjaði
þúhypjarhypjaðirþúhypjirhypjaðir
húnhypjarhypjaðihúnhypjihypjaði
viðhypjumhypjuðumviðhypjumhypjuðum
þiðhypjiðhypjuðuðþiðhypjiðhypjuðuð
þauhypjahypjuðuþauhypjihypjuðu
| nafnháttur | hypja |
|---|---|
| sagnbót | hypjað |
| boðháttur eintölu | hypjaðu |
| boðháttur fleirtölu | hypjið |
| stýfður boðháttur | hypja |
| lýsingarháttur nútíðar | hypjandi |
kk.kvk.hk.
nf.hypjaðurhypjuðhypjað
þf.hypjaðanhypjaðahypjað
þgf.hypjuðumhypjaðrihypjuðu
ef.hypjaðshypjaðrarhypjaðs
nf.hypjaðirhypjaðarhypjuð
þf.hypjaðahypjaðarhypjuð
þgf.hypjuðum
ef.hypjaðra
framsöguhátturviðtengingarháttur
nútíðþátíðnútíðþátíð
þúhypjarðuhypjaðirðuþúhypjirðuhypjaðirðu
þiðhypjiðihypjuðuðiþiðhypjiðihypjuðuði