inn gjöf
nafnorð, kvenkyn
inn-gjöf
innspýting, það að gefa inn (t.d. lyf, bensín)
- sjálfskiptingin er snögg að skipta sér niður við inngjöf
- lyfið er gefið sem inngjöf í æð
Beyging
eignarfall eintölu ‑gjafar nefnifall fleirtölu ‑gjafir beygist eins og gjöf
eintalafleirtala
án greinismeð greinián greinismeð greini
nf.inngjöf inngjöfin nf.inngjafir inngjafirnar
þf.inngjöf inngjöfina þf.inngjafir inngjafirnar
þgf.inngjöf inngjöfinni þgf.inngjöfum inngjöfunum
ef.inngjafar inngjafarinnar ef.inngjafa inngjafanna