inn
lýsingarorð inn-rænn
Merkingar
- 1.
sem á sér stað innvortis, hið innra
- 2.
jarðfræði sem á sér uppruna í iðrum jarðar
Beyging
inn
kk.kvk.hk.
nf.innrænn innræn innrænt
þf.innrænan innræna innrænt
þgf.innrænum innrænni innrænu
ef.innræns innrænnar innræns
nf.innrænir innrænar innræn
þf.innræna innrænar innræn
þgf.innrænum
ef.innrænna
nf.innræni innræna innræna
aukaföllinnræna innrænu innræna
öll föllinnrænu
öll föllinnrænni innrænni innrænna
öll föllinnrænni
kk.kvk.hk.
nf.innrænastur innrænust innrænast
þf.innrænastan innrænasta innrænast
þgf.innrænustum innrænastri innrænustu
ef.innrænasts innrænastrar innrænasts
nf.innrænastir innrænastar innrænust
þf.innrænasta innrænastar innrænust
þgf.innrænustum
ef.innrænastra
nf.innrænasti innrænasta innrænasta
aukaföllinnrænasta innrænustu innrænasta
öll föllinnrænustu