játa
sagnorð
Merkingar
- 1.
með þágufalli segja já
- hann játti þessu
- ég verð að játa að ég veit ekkert um þetta
- 2.
viðurkenna afbrot
- hinn grunaði er búinn að játa
játa á sig morð
- hún játaði á sig þjófnað úr verslun
játa sig sigraðan
viðurkenna ósigur sinn
- skákmaðurinn varð að játa sig sigraðan
Tengd orð
Beyging
játaði eða játti játað eða játt
framsöguhátturviðtengingarháttur
nútíðþátíðnútíðþátíð
égjátajátaði / játtiégjátijátaði / játti
þújátarjátaðir / játtirþújátirjátaðir / játtir
húnjátarjátaði / játtihúnjátijátaði / játti
viðjátumjátuðum / játtumviðjátumjátuðum / játtum
þiðjátiðjátuðuð / játtuðþiðjátiðjátuðuð / játtuð
þaujátajátuðu / játtuþaujátijátuðu / játtu
| nafnháttur | játa |
|---|---|
| sagnbót | játað / játt |
| boðháttur eintölu | játaðu / játtu |
| boðháttur fleirtölu | játið |
| stýfður boðháttur | játa / ját |
| lýsingarháttur nútíðar | játandi |
kk.kvk.hk.
nf.játaðurjátuðjátað
þf.játaðanjátaðajátað
þgf.játuðumjátaðrijátuðu
ef.játaðsjátaðrarjátaðs
nf.játaðirjátaðarjátuð
þf.játaðajátaðarjátuð
þgf.játuðum
ef.játaðra
framsöguhátturviðtengingarháttur
nútíðþátíðnútíðþátíð
égjátastjátaðist / játtistégjátistjátaðist / játtist
þújátastjátaðist / játtistþújátistjátaðist / játtist
húnjátastjátaðist / játtisthúnjátistjátaðist / játtist
viðjátumstjátuðumst / játtumstviðjátumstjátuðumst / játtumst
þiðjátistjátuðust / játtustþiðjátistjátuðust / játtust
þaujátastjátuðust / játtustþaujátistjátuðust / játtust
| nafnháttur | játast |
|---|---|
| sagnbót | játast |
framsöguhátturviðtengingarháttur
nútíðþátíðnútíðþátíð
þújátastujátaðistu / játtistuþújátistujátaðistu / játtistu
framsöguhátturviðtengingarháttur
nútíðþátíðnútíðþátíð
þújátarðujátaðirðu / játtirðuþújátirðujátaðirðu / játtirðu
þiðjátiðijátuðuði / játtuðiþiðjátiðijátuðuði / játtuði