jafn
sagnorð jafn-gilda með þágufalli
hafa sama vægi eða gildi (og e-ð), samsvara (e-u)
- tíu desilítrar jafngilda einum lítra
- hann uppgötvaði að peningar jafngiltu ekki hamingju
- það jafngildir dauðadómi að fara á sjó í þessu veðri
Beyging
jafn
framsöguhátturviðtengingarháttur
nútíðþátíðnútíðþátíð
égjafngildi jafngilti égjafngildi jafngilti
þújafngildir jafngiltir þújafngildir jafngiltir
húnjafngildir jafngilti húnjafngildi jafngilti
viðjafngildum jafngiltum viðjafngildum jafngiltum
þiðjafngildið jafngiltuð þiðjafngildið jafngiltuð
þaujafngilda jafngiltu þaujafngildi jafngiltu
| nafnháttur | jafn |
|---|---|
| sagnbót | jafn |
| boðháttur eintölu | jafn |
| boðháttur fleirtölu | jafn |
| stýfður boðháttur | jafn |
| lýsingarháttur nútíðar | jafn |
kk.kvk.hk.
nf.jafngiltur jafngilt jafngilt
þf.jafngiltan jafngilta jafngilt
þgf.jafngiltum jafngiltri jafngiltu
ef.jafngilts jafngiltrar jafngilts
nf.jafngiltir jafngiltar jafngilt
þf.jafngilta jafngiltar jafngilt
þgf.jafngiltum
ef.jafngiltra