kítta
sagnorð með þolfalli
bera kítti á (e-ð) til þéttingar
- það á eftir að kítta gluggana
- hann kíttaði meðfram baðkerinu
Beyging
kíttaði kíttað
framsöguhátturviðtengingarháttur
nútíðþátíðnútíðþátíð
égkíttakíttaðiégkíttikíttaði
þúkíttarkíttaðirþúkíttirkíttaðir
húnkíttarkíttaðihúnkíttikíttaði
viðkíttumkíttuðumviðkíttumkíttuðum
þiðkíttiðkíttuðuðþiðkíttiðkíttuðuð
þaukíttakíttuðuþaukíttikíttuðu
| nafnháttur | kítta |
|---|---|
| sagnbót | kíttað |
| boðháttur eintölu | kíttaðu |
| boðháttur fleirtölu | kíttið |
| stýfður boðháttur | kítta |
| lýsingarháttur nútíðar | kíttandi |
kk.kvk.hk.
nf.kíttaðurkíttuðkíttað
þf.kíttaðankíttaðakíttað
þgf.kíttuðumkíttaðrikíttuðu
ef.kíttaðskíttaðrarkíttaðs
nf.kíttaðirkíttaðarkíttuð
þf.kíttaðakíttaðarkíttuð
þgf.kíttuðum
ef.kíttaðra
framsöguhátturviðtengingarháttur
nútíðþátíðnútíðþátíð
égkíttastkíttaðistégkíttistkíttaðist
þúkíttastkíttaðistþúkíttistkíttaðist
húnkíttastkíttaðisthúnkíttistkíttaðist
viðkíttumstkíttuðumstviðkíttumstkíttuðumst
þiðkíttistkíttuðustþiðkíttistkíttuðust
þaukíttastkíttuðustþaukíttistkíttuðust
| nafnháttur | kíttast |
|---|---|
| sagnbót | kíttast |
framsöguhátturviðtengingarháttur
nútíðþátíðnútíðþátíð
þúkíttastukíttaðistuþúkíttistukíttaðistu
framsöguhátturviðtengingarháttur
nútíðþátíðnútíðþátíð
þúkíttarðukíttaðirðuþúkíttirðukíttaðirðu
þiðkíttiðikíttuðuðiþiðkíttiðikíttuðuði