kóngur
nafnorð, karlkyn
Merkingar
- 1.
æðsti valdsmaður ríkis, oftast í arfgengu embætti
- 2.
mannsspil; maður í skáktafli
- 3.
sá sem hefur unnið afrek, verið áberandi á e-u sviði
- hann er kóngur popptónlistar
- 4.
einkum í samsetningum sá eða sú sem á mikið af einhverju, hefur mikil umsvif
- fjármálakóngur
Orðasambönd
kveðja hvorki kóng né prest
fara burt án þess að kveðja eða láta nokkurn vita
spyrja hvorki kóng né prest
spyrja engan um leyfi
- hún tók sér mat af borðinu án þess að spyrja kóng né prest
Samheiti
Tengd orð
Beyging
eignarfall eintölu kóngs nefnifall fleirtölu kóngar
eintalafleirtala
án greinismeð greinián greinismeð greini
nf.kóngurkóngurinnnf.kóngarkóngarnir
þf.kóngkónginnþf.kóngakóngana
þgf.kóngikónginumþgf.kóngumkóngunum
ef.kóngskóngsinsef.kóngakónganna