kökkur
nafnorð, karlkyn
þykkur hnúskur (í vökva), kökkull
- það eru kekkir í súpunni
vera með kökk í hálsinum
finna fyrir óþægindum í hálsi af gráti eða geðshræringu
það kastast í kekki
það kemur upp ósætti
Samheiti
Tengd orð
Beyging
eignarfall eintölu kakkar eða kökks nefnifall fleirtölu kekkir
eintalafleirtala
án greinismeð greinián greinismeð greini
nf.kökkurkökkurinnnf.kekkirkekkirnir
þf.kökkkökkinnþf.kekkikekkina
þgf.kekki / kökkkekkinum / kökknumþgf.kökkumkökkunum
ef.kakkar / kökkskakkarins / kökksinsef.kakkakakkanna