kúga
sagnorð með þolfalli
beita (e-n) kúgun, undiroka (e-n) með valdi
- hann var harður yfirmaður sem kúgaði verkafólkið til hlýðni
- hún lætur forstjórann ekki kúga sig
sjá kúgaður
Beyging
kúgaði kúgað
framsöguhátturviðtengingarháttur
nútíðþátíðnútíðþátíð
égkúgakúgaðiégkúgikúgaði
þúkúgarkúgaðirþúkúgirkúgaðir
húnkúgarkúgaðihúnkúgikúgaði
viðkúgumkúguðumviðkúgumkúguðum
þiðkúgiðkúguðuðþiðkúgiðkúguðuð
þaukúgakúguðuþaukúgikúguðu
| nafnháttur | kúga |
|---|---|
| sagnbót | kúgað |
| boðháttur eintölu | kúgaðu |
| boðháttur fleirtölu | kúgið |
| stýfður boðháttur | kúga |
| lýsingarháttur nútíðar | kúgandi |
kk.kvk.hk.
nf.kúgaðurkúguðkúgað
þf.kúgaðankúgaðakúgað
þgf.kúguðumkúgaðrikúguðu
ef.kúgaðskúgaðrarkúgaðs
nf.kúgaðirkúgaðarkúguð
þf.kúgaðakúgaðarkúguð
þgf.kúguðum
ef.kúgaðra
framsöguhátturviðtengingarháttur
nútíðþátíðnútíðþátíð
égkúgastkúgaðistégkúgistkúgaðist
þúkúgastkúgaðistþúkúgistkúgaðist
húnkúgastkúgaðisthúnkúgistkúgaðist
viðkúgumstkúguðumstviðkúgumstkúguðumst
þiðkúgistkúguðustþiðkúgistkúguðust
þaukúgastkúguðustþaukúgistkúguðust
| nafnháttur | kúgast |
|---|---|
| sagnbót | kúgast |
framsöguhátturviðtengingarháttur
nútíðþátíðnútíðþátíð
þúkúgastukúgaðistuþúkúgistukúgaðistu
framsöguhátturviðtengingarháttur
nútíðþátíðnútíðþátíð
þúkúgarðukúgaðirðuþúkúgirðukúgaðirðu
þiðkúgiðikúguðuðiþiðkúgiðikúguðuði