kalla

Merkingar

1. 1.

   hrópa orð sín

   • hún kallaði til mín að koma í símann
   • hann kallaði í hana úr næsta herbergi
   • þau kölluðu á krakkana að flýta sér
2. 2.

   nefna (e-n/e-ð e-ð)

   • hún kallar stjúpa sinn pabba
   • hann kallar bangsann sinn Felix
3. 3.

   biðja (e-n) að koma

   • forstjórinn kallaði hann á sinn fund
4. 4.

   kalla á

   • þetta kallar á svar

     þetta útheimtir svar

5. 5.

   kalla eftir

   • kalla eftir breytingum

     biðja um breytingar, krefjast breytinga

     • menn kölluðu eftir aðgerðum lögreglu
6. 6.

   kalla fram

   1. a.

      • kalla þetta fram

        draga þetta fram

        • matreiðslumeistarinn kann að kalla fram það besta úr hráefninu
   2. b.

      • kalla hana fram

        klappa fram sviðslistamann eftir flutning

        • söngvarinn var kallaður fram þrisvar
7. 7.

   kalla fram í

   • hrópa fram í, trufla tal með köllum

     • áheyrendur kölluðu fram í þegar ráðherrann talaði
8. 8.

   kalla saman

   • kalla saman öryggisráðið

     boða fund með aðilum öryggisráðsins

     • kennarar skólans voru kallaðir saman
9. 9.

   kalla til

   • kalla lögregluna til

     biðja lögregluna að koma

     • eldur kviknaði og slökkviliðið var kallað til
10. 10.

    kalla upp

    • kalla upp nafnið

      hrópa nafnið (t.d. á biðstofu læknis)

      • hann beið eftir að númerið hans væri kallað upp
11. 11.

    kalla út

    • kalla út hjálparsveit

      biðja um aðstoð hjálparsveitar, biðja hana að fara á vettvang

12. 12.

    kalla yfir

    • kalla yfir sig ógæfu

      • hann kallaði bölvun yfir ættina með háttalagi sínu