kasta
sagnorð með þágufalli
Merkingar
- 1.
þeyta (e-u) frá sér eða upp í loft
- ég kastaði húfunni upp í loft
- krakkarnir köstuðu boltanum á milli sín
- 2.
láta (e-ð) í ruslið
- hann er búinn að kasta öllum reikningunum
- 3.
kasta kveðju á hana
heilsa henni
- hann kom í dyrnar og kastaði kveðju á okkur
- 4.
(um hryssu) fæða folald
- hryssan er búin að kasta
- 5.
kasta fram vísu
semja og fara með vísu á staðnum
- hann kastar oft fram litlum vísum í veislum
- 6.
kasta upp
tæma magann, gubba, æla
- hún kastaði upp matnum
Orðasambönd
teningnum er kastað
ákvörðun er tekin, ekki er aftur snúið
sjá kastast
Beyging
kastaði kastað
framsöguhátturviðtengingarháttur
nútíðþátíðnútíðþátíð
égkastakastaðiégkastikastaði
þúkastarkastaðirþúkastirkastaðir
húnkastarkastaðihúnkastikastaði
viðköstumköstuðumviðköstumköstuðum
þiðkastiðköstuðuðþiðkastiðköstuðuð
þaukastaköstuðuþaukastiköstuðu
þaðkastarkastaðiþaðkastikastaði
| nafnháttur | kasta |
|---|---|
| sagnbót | kastað |
| boðháttur eintölu | kastaðu |
| boðháttur fleirtölu | kastið |
| stýfður boðháttur | kasta |
| lýsingarháttur nútíðar | kastandi |
framsöguhátturviðtengingarháttur
nútíðþátíðnútíðþátíð
égkastastkastaðistégkastistkastaðist
þúkastastkastaðistþúkastistkastaðist
húnkastastkastaðisthúnkastistkastaðist
viðköstumstköstuðumstviðköstumstköstuðumst
þiðkastistköstuðustþiðkastistköstuðust
þaukastastköstuðustþaukastistköstuðust
þaðkastastkastaðistþaðkastistkastaðist
| nafnháttur | kastast |
|---|---|
| sagnbót | kastast |
framsöguhátturviðtengingarháttur
nútíðþátíðnútíðþátíð
þúkastastukastaðistuþúkastistukastaðistu
framsöguhátturviðtengingarháttur
nútíðþátíðnútíðþátíð
þúkastarðukastaðirðuþúkastirðukastaðirðu
þiðkastiðiköstuðuðiþiðkastiðiköstuðuði