kenn
nafnorð, kvenkyn
kenn-ing
staðhæfing sem sett er fram til að útskýra e-ð (oftast fræðilegt eða vísindalegt)
setja fram kenningu um þenslu alheimsins
láta sér þetta að kenningu verða
læra af mistökunum
Samheiti
Skyld orð
Tengd orð
Beyging
eignarfall eintölu kenn
eintalafleirtala
án greinismeð greinián greinismeð greini
nf.kenning kenningin nf.kenningar kenningarnar
þf.kenningu kenninguna þf.kenningar kenningarnar
þgf.kenningu kenningunni þgf.kenningum kenningunum
ef.kenningar kenningarinnar ef.kenninga kenninganna