kippa
sagnorð með þágufalli
sjá einnig kippa nafnorð, kvenkyn
Merkingar
- 1.
hreyfa (e-ð) snögglega, gera snögga handarhreyfingu
- ég kippi handklæðinu af snaganum
- hún kippir í bandið
- hann kippti að sér hendinni
- hún kippti símanum úr sambandi
- 2.
kippa sér ekki upp við þetta
láta þetta ekki á sig fá, fara ekki úr jafnvægi við þetta, hafa ekki angur eða ama af þessu
- við kippum okkur ekki upp við það þótt rafmagnið fari
- 3.
kippa þessu í lag/liðinn
koma þessu í lag, laga þetta
- þú verður að kippa textanum í lag fyrir hádegi
- 4.
kippa fótunum undan þessu
skemma grundvöll þess, koma því í vandræði
- ætla stjórnvöld að kippa fótunum undan atvinnulífinu?
sjá kippast
Beyging
kippti kippt
framsöguhátturviðtengingarháttur
nútíðþátíðnútíðþátíð
égkippikipptiégkippikippti
þúkippirkipptirþúkippirkipptir
húnkippirkipptihúnkippikippti
viðkippumkipptumviðkippumkipptum
þiðkippiðkipptuðþiðkippiðkipptuð
þaukippakipptuþaukippikipptu
það, mérkippirkipptiþað, mérkippikippti
| nafnháttur | kippa |
|---|---|
| sagnbót | kippt |
| boðháttur eintölu | kipptu |
| boðháttur fleirtölu | kippið |
| stýfður boðháttur | kipp |
| lýsingarháttur nútíðar | kippandi |
framsöguhátturviðtengingarháttur
nútíðþátíðnútíðþátíð
égkippistkipptistégkippistkipptist
þúkippistkipptistþúkippistkipptist
húnkippistkipptisthúnkippistkipptist
viðkippumstkipptumstviðkippumstkipptumst
þiðkippistkipptustþiðkippistkipptust
þaukippastkipptustþaukippistkipptust
| nafnháttur | kippast |
|---|---|
| sagnbót | kippst |
framsöguhátturviðtengingarháttur
nútíðþátíðnútíðþátíð
þúkippistukipptistuþúkippistukipptistu
framsöguhátturviðtengingarháttur
nútíðþátíðnútíðþátíð
þúkippirðukipptirðuþúkippirðukipptirðu
þiðkippiðikipptuðiþiðkippiðikipptuði