kjarkur
nafnorð, karlkyn
þor til að gera e-ð, hugrekki
- hún hafði kjark til að viðurkenna mistökin
hleypa í sig kjarki
missa kjarkinn
safna kjarki
telja í hana kjark
Andheiti
Tengd orð
Beyging
eignarfall eintölu kjarks þágufall eintölu kjarki eða kjark
eintala
án greinismeð greini
nf.kjarkurkjarkurinn
þf.kjarkkjarkinn
þgf.kjarki / kjarkkjarkinum
ef.kjarkskjarksins