klappa

Merkingar

1. 1.

   þgf.með þágufalli strjúka (e-m)

   • hún klappaði honum á kinnina
   • stelpurnar klöppuðu kettinum
2. 2.

   skella saman lófunum

   • það var ákaft klappað eftir tónleikana
   • allir klöppuðu fyrir ræðumanninum
   • hann klappaði saman lófunum af hrifningu

   • klappa söngvarann upp

     klappa þar til hann stígur fram á sviðið aftur (í lok tónleika)

3. 3.

   þf.með þolfalli höggva (e-ð), meitla (e-ð) (í stein)

   • letrið er klappað í steininn