klukka
sagnorð með þolfalli
sjá einnig klukka nafnorð, kvenkyn
snerta (e-n) í leik til merkis um að hann hafi náðst
Beyging
klukkaði klukkað
framsöguhátturviðtengingarháttur
nútíðþátíðnútíðþátíð
égklukkaklukkaðiégklukkiklukkaði
þúklukkarklukkaðirþúklukkirklukkaðir
húnklukkarklukkaðihúnklukkiklukkaði
viðklukkumklukkuðumviðklukkumklukkuðum
þiðklukkiðklukkuðuðþiðklukkiðklukkuðuð
þauklukkaklukkuðuþauklukkiklukkuðu
| nafnháttur | klukka |
|---|---|
| sagnbót | klukkað |
| boðháttur eintölu | klukkaðu |
| boðháttur fleirtölu | klukkið |
| stýfður boðháttur | klukka |
| lýsingarháttur nútíðar | klukkandi |
kk.kvk.hk.
nf.klukkaðurklukkuðklukkað
þf.klukkaðanklukkaðaklukkað
þgf.klukkuðumklukkaðriklukkuðu
ef.klukkaðsklukkaðrarklukkaðs
nf.klukkaðirklukkaðarklukkuð
þf.klukkaðaklukkaðarklukkuð
þgf.klukkuðum
ef.klukkaðra
framsöguhátturviðtengingarháttur
nútíðþátíðnútíðþátíð
égklukkastklukkaðistégklukkistklukkaðist
þúklukkastklukkaðistþúklukkistklukkaðist
húnklukkastklukkaðisthúnklukkistklukkaðist
viðklukkumstklukkuðumstviðklukkumstklukkuðumst
þiðklukkistklukkuðustþiðklukkistklukkuðust
þauklukkastklukkuðustþauklukkistklukkuðust
| nafnháttur | klukkast |
|---|---|
| sagnbót | klukkast |
framsöguhátturviðtengingarháttur
nútíðþátíðnútíðþátíð
þúklukkastuklukkaðistuþúklukkistuklukkaðistu
framsöguhátturviðtengingarháttur
nútíðþátíðnútíðþátíð
þúklukkarðuklukkaðirðuþúklukkirðuklukkaðirðu
þiðklukkiðiklukkuðuðiþiðklukkiðiklukkuðuði