koxa
sagnorð óformlegt
gefast upp, fara í slæmt ástand
- hann er að koxa á stærðfræðinni
- tölvan mín virðist hafa koxað
Beyging
koxaði koxað
framsöguhátturviðtengingarháttur
nútíðþátíðnútíðþátíð
égkoxakoxaðiégkoxikoxaði
þúkoxarkoxaðirþúkoxirkoxaðir
húnkoxarkoxaðihúnkoxikoxaði
viðkoxumkoxuðumviðkoxumkoxuðum
þiðkoxiðkoxuðuðþiðkoxiðkoxuðuð
þaukoxakoxuðuþaukoxikoxuðu
| nafnháttur | koxa |
|---|---|
| sagnbót | koxað |
| boðháttur eintölu | koxaðu |
| boðháttur fleirtölu | koxið |
| stýfður boðháttur | koxa |
| lýsingarháttur nútíðar | koxandi |
kk.kvk.hk.
nf.koxaðurkoxuðkoxað
þf.koxaðankoxaðakoxað
þgf.koxuðumkoxaðrikoxuðu
ef.koxaðskoxaðrarkoxaðs
nf.koxaðirkoxaðarkoxuð
þf.koxaðakoxaðarkoxuð
þgf.koxuðum
ef.koxaðra
framsöguhátturviðtengingarháttur
nútíðþátíðnútíðþátíð
égkoxastkoxaðistégkoxistkoxaðist
þúkoxastkoxaðistþúkoxistkoxaðist
húnkoxastkoxaðisthúnkoxistkoxaðist
viðkoxumstkoxuðumstviðkoxumstkoxuðumst
þiðkoxistkoxuðustþiðkoxistkoxuðust
þaukoxastkoxuðustþaukoxistkoxuðust
| nafnháttur | koxast |
|---|---|
| sagnbót | koxast |
framsöguhátturviðtengingarháttur
nútíðþátíðnútíðþátíð
þúkoxastukoxaðistuþúkoxistukoxaðistu
framsöguhátturviðtengingarháttur
nútíðþátíðnútíðþátíð
þúkoxarðukoxaðirðuþúkoxirðukoxaðirðu
þiðkoxiðikoxuðuðiþiðkoxiðikoxuðuði