kraka
sagnorð með þolfalli
krafsa með áhaldi, krækja (í e-ð)
Beyging
krakaði krakað
framsöguhátturviðtengingarháttur
nútíðþátíðnútíðþátíð
égkrakakrakaðiégkrakikrakaði
þúkrakarkrakaðirþúkrakirkrakaðir
húnkrakarkrakaðihúnkrakikrakaði
viðkrökumkrökuðumviðkrökumkrökuðum
þiðkrakiðkrökuðuðþiðkrakiðkrökuðuð
þaukrakakrökuðuþaukrakikrökuðu
| nafnháttur | kraka |
|---|---|
| sagnbót | krakað |
| boðháttur eintölu | krakaðu |
| boðháttur fleirtölu | krakið |
| stýfður boðháttur | kraka |
| lýsingarháttur nútíðar | krakandi |
kk.kvk.hk.
nf.krakaðurkrökuðkrakað
þf.krakaðankrakaðakrakað
þgf.krökuðumkrakaðrikrökuðu
ef.krakaðskrakaðrarkrakaðs
nf.krakaðirkrakaðarkrökuð
þf.krakaðakrakaðarkrökuð
þgf.krökuðum
ef.krakaðra
framsöguhátturviðtengingarháttur
nútíðþátíðnútíðþátíð
égkrakastkrakaðistégkrakistkrakaðist
þúkrakastkrakaðistþúkrakistkrakaðist
húnkrakastkrakaðisthúnkrakistkrakaðist
viðkrökumstkrökuðumstviðkrökumstkrökuðumst
þiðkrakistkrökuðustþiðkrakistkrökuðust
þaukrakastkrökuðustþaukrakistkrökuðust
| nafnháttur | krakast |
|---|---|
| sagnbót | krakast |
framsöguhátturviðtengingarháttur
nútíðþátíðnútíðþátíð
þúkrakastukrakaðistuþúkrakistukrakaðistu
framsöguhátturviðtengingarháttur
nútíðþátíðnútíðþátíð
þúkrakarðukrakaðirðuþúkrakirðukrakaðirðu
þiðkrakiðikrökuðuðiþiðkrakiðikrökuðuði