krepera
sagnorð óformlegt
gefast upp, vera vonlaus
- ég er alveg að krepera á þessari ritgerð
- hann er að krepera í vinnunni
Beyging
kreperaði kreperað
framsöguhátturviðtengingarháttur
nútíðþátíðnútíðþátíð
égkreperakreperaðiégkreperikreperaði
þúkreperarkreperaðirþúkreperirkreperaðir
húnkreperarkreperaðihúnkreperikreperaði
viðkreperumkreperuðumviðkreperumkreperuðum
þiðkreperiðkreperuðuðþiðkreperiðkreperuðuð
þaukreperakreperuðuþaukreperikreperuðu
| nafnháttur | krepera |
|---|---|
| sagnbót | kreperað |
| boðháttur eintölu | kreperaðu |
| boðháttur fleirtölu | kreperið |
| stýfður boðháttur | krepera |
| lýsingarháttur nútíðar | kreperandi |
framsöguhátturviðtengingarháttur
nútíðþátíðnútíðþátíð
þúkreperarðukreperaðirðuþúkreperirðukreperaðirðu
þiðkreperiðikreperuðuðiþiðkreperiðikreperuðuði