kubba
sagnorð með þolfalli
Merkingar
- 1.
búta (e-ð) í sundur
sjá kubbast
- 2.
leika sér að kubbum
- eigum við að koma að kubba?
Beyging
kubbaði kubbað
framsöguhátturviðtengingarháttur
nútíðþátíðnútíðþátíð
égkubbakubbaðiégkubbikubbaði
þúkubbarkubbaðirþúkubbirkubbaðir
húnkubbarkubbaðihúnkubbikubbaði
viðkubbumkubbuðumviðkubbumkubbuðum
þiðkubbiðkubbuðuðþiðkubbiðkubbuðuð
þaukubbakubbuðuþaukubbikubbuðu
| nafnháttur | kubba |
|---|---|
| sagnbót | kubbað |
| boðháttur eintölu | kubbaðu |
| boðháttur fleirtölu | kubbið |
| stýfður boðháttur | kubba |
| lýsingarháttur nútíðar | kubbandi |
kk.kvk.hk.
nf.kubbaðurkubbuðkubbað
þf.kubbaðankubbaðakubbað
þgf.kubbuðumkubbaðrikubbuðu
ef.kubbaðskubbaðrarkubbaðs
nf.kubbaðirkubbaðarkubbuð
þf.kubbaðakubbaðarkubbuð
þgf.kubbuðum
ef.kubbaðra
framsöguhátturviðtengingarháttur
nútíðþátíðnútíðþátíð
égkubbastkubbaðistégkubbistkubbaðist
þúkubbastkubbaðistþúkubbistkubbaðist
húnkubbastkubbaðisthúnkubbistkubbaðist
viðkubbumstkubbuðumstviðkubbumstkubbuðumst
þiðkubbistkubbuðustþiðkubbistkubbuðust
þaukubbastkubbuðustþaukubbistkubbuðust
| nafnháttur | kubbast |
|---|---|
| sagnbót | kubbast |
framsöguhátturviðtengingarháttur
nútíðþátíðnútíðþátíð
þúkubbastukubbaðistuþúkubbistukubbaðistu
framsöguhátturviðtengingarháttur
nútíðþátíðnútíðþátíð
þúkubbarðukubbaðirðuþúkubbirðukubbaðirðu
þiðkubbiðikubbuðuðiþiðkubbiðikubbuðuði