kvíða
sagnorð með þágufalli
hafa óttablandnar áhyggjur (vegna e-s sem er í vændum)
- hann hefur lengi kviðið þessum fundi
- hún kveið því að hitta hann aftur
kvíða fyrir vetrinum
Beyging
kvíði kveið kviðum kviðið
framsöguhátturviðtengingarháttur
nútíðþátíðnútíðþátíð
égkvíðikveiðégkvíðikviði
þúkvíðirkveiðstþúkvíðirkviðir
húnkvíðirkveiðhúnkvíðikviði
viðkvíðumkviðumviðkvíðumkviðum
þiðkvíðiðkviðuðþiðkvíðiðkviðuð
þaukvíðakviðuþaukvíðikviðu
| nafnháttur | kvíða |
|---|---|
| sagnbót | kviðið |
| boðháttur eintölu | kvíddu |
| boðháttur fleirtölu | kvíðið |
| stýfður boðháttur | kvíð |
| lýsingarháttur nútíðar | kvíðandi |
framsöguhátturviðtengingarháttur
nútíðþátíðnútíðþátíð
þúkvíðirðukveiðstuþúkvíðirðukviðirðu
þiðkvíðiðikviðuðiþiðkvíðiðikviðuði