kyn
lýsingarorð kyn-óður
sem fær aldrei nóg af kynmökum
Beyging
‑óð ‑ótt miðstig ‑óðari efsta stig ‑óðastur beygist eins og óður
kk.kvk.hk.
nf.kynóður kynóðkynótt
þf.kynóðan kynóða kynótt
þgf.kynóðum kynóðri kynóðu
ef.kynóðs kynóðrar kynóðs
nf.kynóðir kynóðar kynóð
þf.kynóða kynóðar kynóð
þgf.kynóðum
ef.kynóðra
nf.kynóði kynóða kynóða
aukaföllkynóða kynóðu kynóða
öll föllkynóðu
öll föllkynóðari kynóðari kynóðara
öll föllkynóðari
kk.kvk.hk.
nf.kynóðastur kynóðust kynóðast
þf.kynóðastan kynóðasta kynóðast
þgf.kynóðustum kynóðastri kynóðustu
ef.kynóðasts kynóðastrar kynóðasts
nf.kynóðastir kynóðastar kynóðust
þf.kynóðasta kynóðastar kynóðust
þgf.kynóðustum
ef.kynóðastra
nf.kynóðasti kynóðasta kynóðasta
aukaföllkynóðasta kynóðustu kynóðasta
öll föllkynóðustu