lægja
sagnorð
Merkingar
- 1.
með þolfalli gera (e-ð) rólegra, draga úr (e-u)
- ég reyndi að lægja æsing hennar
lægja rostann í honum
minnka í honum hrokann, láta hann hafa það
- 2.
frumlag í þolfalli verða hægari (vindur, sjór)
- storminn lægði með kvöldinu
það lægir
- við lögðum af stað þegar það fór að lægja
öldur(nar) lægir
æsingur og ákafi minnkar
- hann ætlar að skrifa blaðagrein þegar öldur fer að lægja
Beyging
lægði lægt
framsöguhátturviðtengingarháttur
nútíðþátíðnútíðþátíð
églægilægðiéglægilægði
þúlægirlægðirþúlægirlægðir
húnlægirlægðihúnlægilægði
viðlægjumlægðumviðlægjumlægðum
þiðlægiðlægðuðþiðlægiðlægðuð
þaulægjalægðuþaulægilægðu
miglægirlægðimiglægilægði
| nafnháttur | lægja |
|---|---|
| sagnbót | lægt |
| boðháttur eintölu | lægðu |
| boðháttur fleirtölu | lægið |
| stýfður boðháttur | læg |
| lýsingarháttur nútíðar | lægjandi |
kk.kvk.hk.
nf.lægðurlægðlægt
þf.lægðanlægðalægt
þgf.lægðumlægðrilægðu
ef.lægðslægðrarlægðs
nf.lægðirlægðarlægð
þf.lægðalægðarlægð
þgf.lægðum
ef.lægðra
framsöguhátturviðtengingarháttur
nútíðþátíðnútíðþátíð
églægistlægðistéglægistlægðist
þúlægistlægðistþúlægistlægðist
húnlægistlægðisthúnlægistlægðist
viðlægjumstlægðumstviðlægjumstlægðumst
þiðlægistlægðustþiðlægistlægðust
þaulægjastlægðustþaulægistlægðust
| nafnháttur | lægjast |
|---|---|
| sagnbót | lægst |
framsöguhátturviðtengingarháttur
nútíðþátíðnútíðþátíð
þúlægistulægðistuþúlægistulægðistu
framsöguhátturviðtengingarháttur
nútíðþátíðnútíðþátíð
þúlægirðulægðirðuþúlægirðulægðirðu
þiðlægiðilægðuðiþiðlægiðilægðuði