lög
sagnorð lög-gilda með þolfalli lögfræði
gefa (e-u) lagalegt gildi, staðfesta formlega að e-ð sé í samræmi við lög
sjá löggiltur
Beyging
lög
framsöguhátturviðtengingarháttur
nútíðþátíðnútíðþátíð
églöggildi löggilti églöggildi löggilti
þúlöggildir löggiltir þúlöggildir löggiltir
húnlöggildir löggilti húnlöggildi löggilti
viðlöggildum löggiltum viðlöggildum löggiltum
þiðlöggildið löggiltuð þiðlöggildið löggiltuð
þaulöggilda löggiltu þaulöggildi löggiltu
| nafnháttur | lög |
|---|---|
| sagnbót | lög |
| boðháttur eintölu | lög |
| boðháttur fleirtölu | lög |
| stýfður boðháttur | lög |
| lýsingarháttur nútíðar | lög |
kk.kvk.hk.
nf.löggiltur löggilt löggilt
þf.löggiltan löggilta löggilt
þgf.löggiltum löggiltri löggiltu
ef.löggilts löggiltrar löggilts
nf.löggiltir löggiltar löggilt
þf.löggilta löggiltar löggilt
þgf.löggiltum
ef.löggiltra
framsöguhátturviðtengingarháttur
nútíðþátíðnútíðþátíð
églöggildist löggiltist églöggildist löggiltist
þúlöggildist löggiltist þúlöggildist löggiltist
húnlöggildist löggiltist húnlöggildist löggiltist
viðlöggildumst löggiltumst viðlöggildumst löggiltumst
þiðlöggildist löggiltust þiðlöggildist löggiltust
þaulöggildast löggiltust þaulöggildist löggiltust
| nafnháttur | lög |
|---|---|
| sagnbót | lög |
framsöguhátturviðtengingarháttur
nútíðþátíðnútíðþátíð
þúlöggildistu löggiltistu þúlöggildistu löggiltistu
framsöguhátturviðtengingarháttur
nútíðþátíðnútíðþátíð
þúlöggildirðu löggiltirðu þúlöggildirðu löggiltirðu
þiðlöggildiði löggiltuði þiðlöggildiði löggiltuði