lög skilnaður
nafnorð, karlkyn
lög-skilnaður
endanlegur skilnaður hjóna eða einstaklinga í staðfestri samvist
Skyld orð
Tengd orð
Beyging
eignarfall eintölu ‑skilnaðar beygist eins og skilnaður
eintala
án greinismeð greini
nf.lögskilnaður lögskilnaðurinn
þf.lögskilnað lögskilnaðinn
þgf.lögskilnaði lögskilnaðinum
ef.lögskilnaðar lögskilnaðarins